Του Σεμπαϊδήν Καραχότζα
Δημοσιογράφου ΘΠΕ

Είναι σίγουρο πως αρκετοί από εσάς, όσοι τουλάχιστον ασχολείστε με τη Θράκη και ενδιαφέρεστε για τη συγκεκριμένη περιοχή, γνωρίζετε πως για τους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης ισχύει το σύστημα της μειονοτικής εκπαίδευσης αλλά μόνο για τα Δημοτικά Σχολεία αφού από το σύστημα αυτό δεν προβλέπεται η λειτουργία μειονοτικών νηπιαγωγείων και μειονοτικών σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κι αυτά τα λίγα που υπάρχουν είναι ιδιωτικά και όχι του ελληνικού δημοσίου.

Τα μειονοτικά Δημοτικά Σχολεία είναι δίγλωσσα, τα μισά μαθήματα διδάσκονται στην ελληνική και τα άλλα μισά στην τουρκική γλώσσα καθώς αυτό προβλέπεται όχι από τη Συνθήκη της Λωζάννης αλλά από τα μορφωτικά πρωτόκολλα που πολύ αργότερα υπέγραψαν Ελλάδα και Τουρκία.

Παρόλο που δεν είμαι ειδικός επί του θέματος, αρκετές φορές ακόμα και Βουλευτές της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης, ξέροντας ότι ασχολούμαι εδώ και πολλά χρόνια με το θέμα της μειονοτικής εκπαίδευσης, μου ζήτησαν μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη πρόταση – άποψη ώστε να γίνουν ορισμένες βελτιώσεις και αλλαγές στα μειονοτικά σχολεία της Θράκης.

Καταρχήν τους ενημέρωσα ότι προσωπικά είμαι πέρα για πέρα αντίθετος με τη λειτουργία μειονοτικών σχολείων στην Ελλάδα του 21ου αιώνα κι ότι τα μουσουλμανόπαιδα της Θράκης, όντας Ελληνόπουλα, θα πρέπει να έχουν ίδια σχολεία με τους χριστιανούς συμπατριώτες τους.

Πέρα όμως από την προσωπική μου άποψη και βάζοντας πάρα πολύ νερό στο κρασί μου, προσπάθησα να συγκροτήσω μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη αλλά και υλοποιήσιμη πρόταση.

Η πρόταση:

Να συνεχίσουν τη λειτουργία τους τα μειονοτικά Δημοτικά σχολεία της Θράκης αλλά η τουρκική να διδάσκεται καθημερινά μόνο ως γλώσσα και όχι τα μισά από τα μαθήματα να γίνονται στην τουρκική γλώσσα.

Επειδή όμως είναι σίγουρο πως την τουρκική έστω και μόνο σαν γλώσσα, δεν την θέλουν όλοι οι μουσουλμάνοι γονείς, η πρόταση μου προβλέπει το μάθημα της τουρκικής γλώσσας να είναι μάθημα επιλογής και να διδάσκεται μετά το πέρας του κανονικού σχολικού ωραρίου ώστε να είναι ικανοποιημένες και οι δυο πλευρές, και εκείνοι που θέλουν τα τουρκικά στα μειονοτικά σχολεία και εκείνοι που δεν τα θέλουν.

Κι όταν με ρωτάνε πως μπορεί να αποδειχθεί το γεγονός ότι υπάρχουν μουσουλμάνοι γονείς που δεν επιθυμούν να διδάσκονται την τουρκική τα παιδιά τους, τους παραπέμπω στην Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης και στα γεμάτα από μουσουλμάνους μαθητές ελληνόφωνα Δημοτικά Σχολεία της πόλης μιας και τέτοια δεν υπάρχουν στους αμιγώς μουσουλμανικούς οικισμούς του νομού.

Κι επειδή το κρασί είναι πολύ δυνατό και μπορώ να βάλω ακόμα λίγο νερό, θα πρότεινα η τουρκική να μπει ως μάθημα επιλογής πάντα, στα Γυμνάσια και τα Λύκεια μόνο των αμιγών μουσουλμανικών οικισμών της Θράκης.

ΜΟΝΟ ΩΣ ΜΑΘΗΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ διότι το να αναγκάζεις Έλληνες πολίτες να διδάσκονται με το ζόρι μια ξένη και μάλιστα μη ευρωπαϊκή γλώσσα είναι τουλάχιστον αντιδημοκρατικό.