Με νηφάλιο αλλά και δυναμικό πνεύμα, απαντά σε όλες τις προκλήσεις της κοινωνίας μας, ο Μητροπολιτης Μαρώνειας και Κομοτηνής κ.κ. Παντελεήμων, σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο ΘΡΑΚΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης της πρωτεύουσας της Θράκης, εξηγεί πως “χρειάζεται ενότητα του λαού σε αυτές τς δύσκολες στιγμές”, καυτηριάζει τη στάση της γείτονος χώρας με όλα όσα συμβαίνουν στα σύνορα του Εβρου και καλέι το λαό της περιοχής, να έχει “συλλογική συνείδηση και δράση” η οποία μαζί με την πίστη στο Θεό “στη λύτρωση”!

Διαβάστε την πολύ σημαντική συνέντευξη:

-Σεβασμιώτατε, η χώρα μας και δη η Θράκη, διέρχονται μία από τις δυσκολότερες περιόδους της μεταπολιτευτικής ιστορίας. Από τη μια η τουρκική προκλητικότητα και από την άλλη η πανδημία του κορονοϊού. Πώς κρίνετε την κατάσταση;

Η εξαιρετικά προβληματική κατάσταση την οποία αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός στο σύνολό του και ιδιαίτερα η ακριτική περιοχή της Θράκης μπορεί να χαρακτηριστεί, συντηρητικά τουλάχιστον, ως πρωτοφανής. Δυο δυνάμεις διαφορετικού χαρακτήρα επιδιώκουν την κατάλυση της εθνικής μας οντότητας και τη βιολογική μας εξουθένωση. Από τη μια πλευρά οι παράλογες διεκδικήσεις μιας γειτονικής χώρας με την οποία ανέκαθεν επιδιώκουμε την ειρηνική συνύπαρξη, όπως αποδεικνύουν οι φιλειρηνικές διαθέσεις μας, και από την άλλη ο κορονοϊός, αυτή η θανατηφόρα ασθένεια, που επικρέμαται ως «δαμόκλειος σπάθη» και προκαλεί τη σωματική και ψυχολογική διάλυση του ανθρώπινου όντος. Την ελπίδα της σωτηρίας από την κρίσιμη κατάσταση τη στηρίζουμε στο σύνολο των ισχυρών πνευματικών και ψυχικών δυνάμεων του λαού μας, στο γενναίο φρόνημά του και ιδιαίτερα στη μεσολαβητική προσπάθεια την οποία δια μέσου της παρακλητικής προσευχής μας αναλαμβάνει η μητέρα όλων των Χριστιανών, η Κυρία Θεοτόκος, προς τον « Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν».

Η Εκκλησία, από την πλευρά της, με μητρική φροντίδα και αγάπη παραμένει αταλάντευτα προσηλωμένη στο έργο της φιλανθρωπίας και της αλληλεγγύης και με αίσθημα ευθύνης συντονίζει τις προσπάθειές της, για να ανακουφίσει τα δεινά των αναξιοπαθούντων.

-Η περιοχή μας έδειξε ότι αντέχει. Αντέχει ιδιαίτερα την τουρκική προκλητικότητα. Εσείς που ζήτε στην καθημερινότητα την ειρηνική συμβίωση Χριστιανών και Μουσουλμάνων στην περιοχή της Θράκης, γίνεστε μάλιστα και αποδέκτης αιτημάτων ακόμη και των συμπολιτών μουσουλμάνων, πιστεύετε ότι έχει επηρεάσει αυτό τις σχέσεις του διαπολιτισμικού λαού μας;

Όσον αφορά τη συνύπαρξη Χριστιανών και Μουσουλμάνων, στην πολιτικά και κοινωνικά ευαίσθητη περιοχή μας, η αντικειμενική αξιολόγηση του καθεστώτος συνύπαρξης εδραιώνει την πίστη ότι αυτή θεμελιώνεται στις σταθερές αρχές της κατανόησης, της ανεκτικότητας και της αλληλεγγύης. Η επικοινωνία με το σύνοικο στοιχείο καλλιεργεί, στην ταπεινότητά μου, την πεποίθηση ότι οι παραπάνω αρχές συνοίκησης είναι ακατάλυτες από τη φθορά του χρόνου και την υπονομευτική δράση οποιουδήποτε παράγοντα.

Φρονώ, λοιπόν, ότι ο διαπολιτισμικός χαρακτήρας της κοινωνίας μας δεν επηρεάστηκε ουσιαστικά από την πολιτική τακτική που ακολουθεί η γειτονική χώρα. Αυτό αποδεικνύεται από τη διατήρηση της ειρηνικής συμβίωσης και της συνεργατικής προσπάθειας των δυο σύνοικων στοιχείων, τα οποία αναγνωρίζουν, ως κοινή και για τις δυο θρησκείες, τη φιλάνθρωπη αρχή που αποδίδει η φράση «αγαπάτε αλλήλους».

Κατά την επίσκεψη των τεσσάρων Μητροπολιτών της Θράκης στα σύνορα του Εβρου, στο Τελωνείο Καστανέων, σε μία προσπάθεια εμψύχωσης του λαού και των σωμάτων ασφαλείας .

– Εχετε διατελέσει και Πρωτοσύγκελος της Ι.Μ.Ξάνθης, συνεπώς έχετε άποψη. Πιστεύετε ότι οι δύο πόλεις βρίσκονται στο επίκεντρο της διπλωματικής στόχευσης της Τουρκίας ή τελικώς χρησιμοποιούνται οι συμπολίτες μας Έλληνες μουσουλμάνοι λόγω θρησκεύματος;

Η απάντηση στο ερώτημά σας χρήζει πολιτικής εμπειρίας και ικανότητας. Προσωπικά πιστεύω πως, οποιαδήποτε χώρα προβάλλει διεκδικήσεις σε βάρος άλλης, επιθυμεί την κινητοποίηση όλων των δυνάμεων που διαθέτει ή της προσφέρονται, προκειμένου να υλοποιήσει τον στόχο της. Στο πλαίσιο αυτής της άποψης είναι εύλογο η γειτονική χώρα να επιθυμεί την πολιτικο-διπλωματική εκμετάλλευση των μουσουλμάνων συμπατριωτών μας. Η καρτερική και ορθολογική στάση τους όμως απέναντι στην κρίσιμη πολιτική και κοινωνική κατάσταση της χώρας μας και η συναίσθηση της ευθύνης, που επιδεικνύουν, όσον αφορά την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού, αποδεικνύουν την εδραιωμένη πίστη πως αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας.

Η συμπεριφορά του μουσουλμανικού στοιχείου, η ενδοτικότητα ή η αντίστασή του σε οποιαδήποτε ανομολόγητη επιδίωξη άλλης χώρας, πρέπει να αναγνωρίζεται ότι εξαρτάται και από τη σώφρονα πολιτική συμπεριφορά της ελληνικής κυβέρνησης. Οι επιλογές και η στάση του σύνοικου στοιχείου δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της ιδιοτελούς δράσης υπονομευτικών παραγόντων.

Το γεγονός ότι οι συνοικούντες αποδέχονται διαφορετικό θρησκευτικό δόγμα δεν αποτελεί ικανοποιητική δικαιολόγηση της πολιτικής εκμετάλλευσης των Μουσουλμάνων. Οι διαφορετικές θρησκευτικές δοξασίες δεν αποτελούν παράγοντα ρήξης και διάλυσης, γιατί, όπως είναι γνωστό αυτές στηρίζονται σε κοινές με τις χριστιανικές ηθικές και κοινωνικές αρχές.

Πιστεύω πως Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι αντιλαμβάνονται την αξία και τα οφέλη της ειρηνικής συμβίωσης και της παραγωγικής συνεργασίας, θεμελιώνουν τη ζωή τους στις αρχές της ειλικρίνειας και της τιμιότητας, επειδή απεχθάνονται τον προπαγανδιστικό λόγο και τις δολοπλοκίες, πλην ίσως μιας ισχνής μειοψηφίας που πάντοτε στόχευε με τη δράση της στην εξυπηρέτηση ιδίων και αλλοτρίων συμφερόντων.

Οι Μητροπολίτες Κομοτηνής και Αλεξανδρουπόλεως κατά την παρακολούθηση της Στρατιωτικής Ασκήσεως “ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ”

-Ο κορονοϊός χτύπησε την πόρτα της Ελλάδας, της Θράκης. Διπλό το χτύπημα για την περιοχή μας. Οι λειτουργίες πλέον γίνονται κεκλεισμένων των θυρών. ΄Εχουν αναβληθεί μυστήρια. Έχουν υπάρξει πολλές συζητήσεις για τη Θεία Κοινωνία. Τι ακριβώς γίνεται; Ποια είναι η αλήθεια; Ποιες πρωτοβουλίες στήριξης της κοινωνίας έχει αναλάβει η Ι.Μ.Μαρωνείας και Κομοτηνής;

Όπως όλοι γνωρίζουμε η Εκκλησία δεν είναι ένας στατικός οργανισμός, ένα τέλμα λιμναζόντων υδάτων. Είναι ένα ευρύ ζωντανό σώμα του οποίου οι στόχοι και οι κανόνες λειτουργίας επηρεάζουν την κοινωνία στο σύνολό της και αντίστροφα οι επιδιώξεις της κοινωνίας επηρεάζουν την Εκκλησία. Φαίνεται πως ο δεσμός Εκκλησίας και Πολιτείας είναι πολύ ισχυρός. Γι’ αυτό η δεινή κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας αντιμετωπίζεται με αίσθημα ευθύνης από την εκκλησιαστική ιεραρχία, η οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα συνήλθε σε συνεδρίαση και έλαβε ένα σύνολο ορθολογικών μέτρων που θωρακίζουν το αμυντικό σύστημα της Πολιτείας κατά του κορονοϊού. Συγκεκριμένα, αποφασίστηκε οι λειτουργίες να γίνονται χωρίς την παρουσία των πιστών, οι Εκκλησίες να είναι ανοιχτές μόνο γι ατομική προσευχή, να αναβληθούν οι καθημερινές ιερές ακολουθίες και τα ιερά μυστήρια. Τα μέτρα αυτά καθώς και η μετάθεση στο άμεσο μέλλον του μυστηρίου της Θείας Μετάληψης δεν προσβάλλουν τις αρχές και τους παραδοσιακούς κανόνες της εκκλησιαστικής λειτουργίας, αλλά συμβάλλουν στην ενίσχυση των περιοριστικών μέτρων που έλαβε η Πολιτεία. Η πίστη στη ζωοποιό και δύναμη του Τριαδικού Θεού στην Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, στη Μητέρα όλων μας, τη φιλέσπλαχνη Θεοτόκο, την «πρέσβειρα υπέρ ημών», στην ελπιδοφόρα προσδοκία για τη σωτηρία της ψυχής μας από τον Πανάγαθο και η προσήλωσή μας στη διατήρηση των εκκλησιαστικών μας παραδόσεων δεν μειώνονται ούτε αναιρούνται από τις περιστασιακές απαγορευτικές εντολές της Πολιτείας ή τις παροτρύνσεις της Εκκλησίας. Αν είναι ακλόνητη η πίστη μας στη δύναμη της προσευχής, ζωντανό το συναίσθημα της αγάπης για το συνάνθρωπο και έκδηλη η επιθυμία της συμπαράστασης στον αγώνα και στην αγωνία των άλλων, τότε είναι βέβαιο γεγονός η σωτηρία μας ακόμη και μέσα από τον ασύμμετρο αγώνα προς υπέρτερες δυνάμεις. Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε έχουμε ανάγκη την προσευχή και τη συχνή επίκληση του ζωοποιού Ονόματος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστου.

Η αλαζονεία, η προκλητικότητα της όμορης χώρας και η πανδημία του κορονοϊού επιβάλλουν τη συσπείρωση των δυνάμεων του ελληνικού λαού και θέτουν την ταπεινότητά μου αλλά και όσων δύνανται να προσφέρουν υλικά μέσα για αποδυνάμωση και εξάλειψη της δεινής κατάστασης που αντιμετωπίζει το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας μας προ των ευθυνών μας. Στο μέτρο λοιπόν των δυνατοτήτων της τοπικής Εκκλησίας συμβάλλουμε πνευματικά και υλικά στην ενίσχυση του φρονήματος των πιστών. Συγκεκριμένα, παροτρύνουμε την τήρηση των περιοριστικών μέτρων που έλαβε η Ιερά Σύνοδος για τον κορονοϊό προς ενίσχυση των ήδη εφαρμοζομένων μέτρων της Πολιτείας. Επισκεπτόμαστε τους υπερήλικες τροφίμους των ιδρυμάτων της Μητροπόλεως, για να προσφέρουμε παρηγοριτικό λόγο. Ενισχύουμε την πίστη στη λυτρωτική δύναμη της προσευχής και πρόκειται να παραδώσουμε στο Δημοτικό Νοσοκομείο Κομοτηνής κλινοσκεπάσματα, κλινοστρωμνές και άλλα χρηστικά για τη νοσοκομειακή περίθαλψη είδη, για να μειώσουμε τις ελλείψεις.

-Σεβασμιώτατε, ειλικρινά, έχοντας διαβάσει το βιβλίο της «Αποκάλυψης» του Ιωάννου, τα όσα ζούμε αυτές τις ημέρες, θυμίζουν τα σημάδια του προάγγελου μιας καταστροφής. Ζούμε στις έσχατες ημέρες; Εσείς, ως Ιεράρχης, τι νιώθετε;

Όλοι γνωρίζουμε ότι το βιβλίο της Αποκαλύψεως είναι ενταγμένο στα κανονικά βιβλία της Καινής Διαθήκης, είναι βιβλίο θεόπνευστο. Είναι όμως ένα βιβλίο δύσκολο στην κατανόησή του από τους απλούς πιστούς και οι προφητικές εικόνες που περιγράφονται στην «Αποκάλυψη» του Ιωάννη του Θεολόγου έγιναν αντικείμενο ερμηνείας από έγκυρους μελετητές. Αυτό το ένθεο και θεόπνευστο κείμενο αποδίδεται με προφητικό λόγο που δεν είναι στιλπνός και απόλυτα ομαλός. Εκφράζεται με δυσκολονόητα σύμβολα τα οποία ο θεόπνευστο συγγραφέας βλέπει στα οράματά του. Ο στόχος του όμως δεν είναι η απόδοση των συμβόλων αλλά η μετάδοση θεϊκού μηνύματος, της έλευσης του δίκαιου κριτή και της κρίσης των ψυχών.

 Ο ευσεβής αναγνώστης, με συνειρμική αναφορά στην προσπάθειά του να κατανοήσει και να ερμηνεύσει το περιεχόμενο του κειμένου, συσχετίζει τις τρομερές εικόνες που περιγράφονται από τον Ιωάννη για τη συντέλεια του κόσμου με αντίστοιχες του παρόντος. Όταν, λοιπόν, στον κοινωνικό χώρο υπερβάλλουν η πολιτική αναταραχή, η οικονομική κρίση, η επιδημία και άλλα αλλοτριωτικά φαινόμενα είναι φυσικό δραματικά χωρία της «Αποκάλυψης», λόγω ομοιότητας με τα σύγχρονα συμβάντα, να γίνονται πηγή ερμηνείας για την παροντική κατάσταση. Δεν είναι όμως δυνατό να προβλέπουμε καταστροφές κοσμικού χαρακτήρα και προσέγγιση της συντέλειας του κόσμου βασισμένοι σε εκτιμήσεις υποκειμενικές που προκύπτουν από την ελλειπτικότητα της ανθρώπινης φύσης. Μπορούμε όμως να συγκατανεύσουμε στο γεγονός ότι μέσα στα παροντικά συμβάντα αναγνωρίζουμε την αλαζονεία, την απάτη, την αρπακτική διάθεση, τη μανία της καταστροφής, τη δύναμη της κακίας και γενικά την αμαρτία σε κάθε της μορφή, όπως αυτή εκφράζεται στο ιερό κείμενο της «Αποκάλυψης». Δεν απομένει σ’εμάς, τους θνητούς, παρά να αναμένουμε καρτερικά με φόβο ψυχής για τα αμαρτήματά μας αλλά και με ελπίδα ευμενούς κρίσης από τον Παντοκράτορα την υπερφυσική έλευσή του επί γης.

Το βιβλίο αυτό της Καινής Διαθήκης είναι θεόπνευστο και συνεπώς είναι πάντοτε επίκαιρο. Ἰδιαίτερα όμως σήμερα η «Αποκάλυψη» μιλάει κατευθείαν στα προβλήματά μας. Ο Κύριος δια του «ηγαπημένου» μαθητή του μας παρηγορεί και μας λέγει ότι παρά τα προβλήματα, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε στην προσωπική και κοινωνική μας ζωή, στο τέλος θα νικήσουμε. Στο τέλος αυτoύ του αγώνα τελικός νικητής θα είναι ο Λόγος του Θεού, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός.

Ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής Παντελεήμων στο Οικουμενικό Πατριαρχείο με τον Παναγιότατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ Βαρθολομαίο

– Ποιο μήνυμα θέλετε να στείλετε μέσα από το ΘΡΑΚΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ στο λαό της Θράκης;

Την εποχή αυτή των δοκιμασιών και των επικίνδυνων καταστάσεων η χώρα κλυδωνίζεται σε όλα τα επίπεδα της ύπαρξής της. Η πνευματική εγρήγορση του ατόμου μειώνεται και η ψυχική αντοχή του δοκιμάζεται. Η εθνική μας υπόσταση απειλείται προκλητικά από υπέρτερες δυνάμεις. Η βιολογική μας ύπαρξη, όπως και ολόκληρης της ανθρωπότητας, υπονομεύεται από τον κορονοϊό. Παρόλα αυτά η αντιμετώπιση της οδυνηρής κατάστασης που βιώνουμε απαιτεί τη διατήρηση της πίστης μας σε αξίες και αρχές που στήριξαν στο παρελθόν την επιβίωσή μας, απαιτεί την αποφασιστική και γενναία δράση. Ώρα να ξεφύγουμε από τα δεσμά του ατομικισμού που υπηρετεί τον εγωισμό μας και να ενταχθούμε στο συλλογικό «εμείς». Οφείλουμε Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι ενωμένοι, ως μέλη της ευνομούμενης και δημοκρατικής Ελληνικής Πολιτείας να επιδείξουμε γενναιότητα και κυρίως πνεύμα συλλογικής συνείδησης και ατομικής ευθύνης, να προσαρμόσουμε τη συμπεριφορά μας στα αιτήματα και τις προτροπές Εκκλησίας και Πολιτείας, για να ανταποκριθούμε με την ευλογία του Πανάγαθου στις δυσκολίες που προβάλλει η παρούσα δεινή πραγματικότητα. Εύχομαι ο αγώνας αυτός, όπως ο απελευθερωτικός του 1821, την ανάμνηση του οποίου εορτάζουμε μαζί με το ελπιδοφόρο γεγονός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου να κερδηθεί με ελάχιστες απώλειες αφήνοντας ως καταστάλαγμα την εδραίωση της πίστης στο Θεό και στις αρχές του ανθρωπισμού αλλά και την εμπειρία πως η λύτρωση απαιτεί συλλογική συνείδηση και δράση.