Του Μάνου Ζαχαριουδάκη 
Πολιτικού Επιστήμονα

H 15η Ιουλίου σαν ημερομηνία δίνει ισχυρά μηνύματα στον Ελληνισμό, απότοκο του Πραξικοπήματος στη Κύπρο που οδήγησε στην Τουρκική Εισβολή λίγες μέρες μετά. Δένει ταυτόχρονα τη Κυπριακή Δημοκρατία και τη Τουρκία μέσα στο πλαίσιο της συμβολικής αντίστασης ενάντια σε πραξικοπήματα. Ωστόσο έχουν συνάφεια;

Πριν από 46 χρόνια, στις 15 Ιουλίου του 1974 η Χούντα του Ιωαννίδη στην Ελλάδα, η οποία είχε πρόσφατα διαδεχθεί το καθεστώς του Παπαδόπουλου με ιδία μέσα, σε αγαστή συνεργασία με τους Αμερικανούς και με άλλες χώρες, βάζοντας εγκάθετο τον Νικόλαο Σαμψών, Παλαιό στέλεχος της ΕΟΚΑ στη Κύπρο, ανέτρεψε τον Αρχιεπίσκοπο και Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας  Μακαριο, δίνοντας στην κυβέρνηση του σοσιαλδημοκράτη (κατά τα λοιπά) Μπουλέντ Ετσεβίτ το έναυσμα αλλά και την ιδανική ευκαιρία για αυτό που δεν πραγματοποίησε η Τουρκία δέκα χρόνια πριν το 1964 με τους βομβαρδισμούς της Τυλληριας , να το πράξει λίγες μέρες μετά.

Η εισβολή πια θα ήταν μια αδιανόητη πραγματικότητα ακόμα και για την Αθήνα, δυστυχώς όμως οι συνέπειες και το απότοκο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο με την κωδική ονομασία Η Αϊσέ πάει διακοπές, είναι υπαρκτές μέχρι σήμερα πέρα από τις πραγματικά πολλές προσπάθειες για επανέναρξη διαπραγματεύσεων, συνομιλιών και άλλων τρόπων για την επίλυση του προβλήματος…

Στον αντίποδα όμως το 2016, το βράδυ της 15ης Ιουλίου η παρουσία στρατιωτικών οχημάτων σε μεγάλες τουρκικές πόλεις έδειξε ότι η δημοκρατία στην Τουρκία έχει πολύ πλευρικά χαρακτηριστικά: ένα προδιαγεγραμμένο πραξικόπημα η απόπειρα πραξικοπήματος η οποία αν και άφησε κάποιους νεκρούς, έδωσε την ιδανική ευκαιρία στον Πρόεδρο Ερντογάν να ξεκινήσει το κυνήγι μαγισσών εις βάρος υποστηρικτών του έκπτωτου ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος αν και πολιτικός του μέντορας, σαφώς και πνευματικός και οικονομικός του υποστηρικτής, άρχισε να παίρνει διαφορετική πολιτική στροφή συνέπεια όλων αυτών το ξήλωμα άνω των 400 χιλιάδων δημοσίων λειτουργών, στρατιωτικών, δικαστικών, εκπαιδευτικών, και η μετατροπή ενός μεγάλου κοσμικού κράτους σε μία νέα οθωμανικού τύπου ισλαμική Δημοκρατία.

Οι συνέπειες του πραξικοπήματος ή μάλλον της απόπειρας πραξικοπήματος του 2016 είναι ορατές μέχρι και σήμερα , δημιουργώντας πάρα πολλά ερωτηματικά για το τι μέλλει γενέσθαι τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και στην ευρύτερη γειτονιά για τους ενδεχόμενους κραδασμούς. Ο πρόεδρος Ερντογάν αν και έξυπνος πολιτικός έχει κάνει πολλά ανοίγματα με πολλά ερωτηματικά για την συνέχεια τους αφού το μοντέλο της Δημοκρατίας στα χέρια του ενός άντρα, περνάει ισχυρή αμφισβήτηση κυρίως σε διεθνές πεδίο.