Τα Δωδεκάνησα που σήμερα διεκδικεί η Τουρκία, δόθηκαν στην Ελλάδα ως αντίτιμο του αίματος που έχυσαν οι Έλληνες στα βουνά της Ηπείρου, στα οχυρά Μεταξά, στην Μάχη της Κρήτης και στην Εθνική Αντίσταση

Οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές. Η Τουρκία του Ερντογάν έχει οικοδομήσει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» με στόχο να αποστερήσει από τα ελληνικά νησιά το αναφαίρετο δικαίωμα να έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Αυτόν τον εθνικό στρατηγικό στόχο προσπαθεί με σχέδιο να πετύχει μέσω σειράς δράσεων, τις οποίες μέχρι τώρα, δυστυχώς, η πατρίδα μας δεν μπορεί να αποκρούσει.

Αφού πρώτα με πειρατικές ενέργειες αμφισβήτησε την οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς η Ελλάδα, ως εγγυήτρια δύναμη, να προστρέξει σε βοήθεια της Κύπρου, η Τουρκία στράφηκε προς την Ελλάδα.

Στη συνέχεια, με συγκεκριμένες ενέργειες άρχισε να θέτει σε εφαρμογή το προαναφερθέν δόγμα, προβαίνοντας στα εξής βήματα:

1. Αμφισβήτησε έμπρακτα το δικαίωμα της Κρήτης, της Κάσου, της Καρπάθου, της Ρόδου και του Καστελόριζου να έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα πέραν της αιγιαλίτιδος ζώνης των 6 ν.μ.

2. Έστειλε το πλοίο ερευνών «Oruc Reis» σε θαλάσσια περιοχή που δέσμευσε με τέσσερις NAVTEX (και συνεχίζει με νέες) μεταξύ Κρήτης, Κύπρου, Καστελόριζου και Ρόδου, η οποία, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, είναι ελληνική.

3. Στις 20 Οκτωβρίου έστειλε το ίδιο πλοίο στη ζώνη μεταξύ 6 και 12 ν.μ. του Καστελόριζου, αμφισβητώντας το αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ.

4. Ο υπουργός Ενέργειας απείλησε ότι θα στείλει στις ως άνω περιοχές πλωτή εξέδρα για να κάνει γεωτρήσεις.

5. Ο υπουργός Μεταφορών κοινοποίησε επίσημα χάρτη με τα όρια δικαιοδοσίας Έρευνας Διάσωσης της Τουρκίας, που ταυτίζονται απολύτως με τα όρια της λεγάμενης «Γαλάζιας Πατρίδας».

6. Το τουρκικό κράτος στέλνει τα τουρκικά αλιευτικά να ψαρεύουν σχεδόν καθημερινά όχι μόνο στη ζώνη μεταξύ 6 και 12 ν.μ., αλλά ακόμα και μέσα στα χωρικά μας ύδατα.

7. Η Τουρκία επιδιώκει να αλλάξει τα όρια του FIR Αθηνών και να τα προσαρμόσει στα όρια της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι η κατάσταση είναι εξαιρετικά σοβαρή, αφού, αν τελικώς η Τουρκία κατορθώσει να επιβάλει τη «Γαλάζια Πατρίδα» , χωρίζει το Αιγαίο στη μέση, με άμεσο τον κίνδυνο τής αύξησης της επιρροής της Τουρκίας και στα ίδια τα ελληνικά νησιά, που τότε θα είναι περικυκλωμένα από «τουρκική θάλασσα».

Πρέπει να έχουμε όλοι υπ’ όψιν μας ότι οι μέρες που θα έλθουν είναι κρίσιμες και επιβάλλεται πρώτα να γνωρίζουμε τι συμβαίνει και τι είναι πιθανόν να συμβεί το επόμενο διάστημα, και να είμαστε προπαντός ενωμένοι και έτοιμοι για όλα.

Όσο συνεχίζονται οι προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας για την υλοποίηση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» και όσο η πατρίδα μας δεν έχει ένα συνεκτικό και αποτελεσματικό εθνικό σχέδιο για την αποτροπή της υλοποίησης, υπάρχει κίνδυνος να αρχίσουν οι απώλειες από τα Δωδεκάνησα.

Αντιλαμβάνεται καθένας από εμάς ότι, αν το Σύμπλεγμα του Καστελόριζου περικυκλωθεί από τουρκική ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, σε βάθος χρόνου θα κινδυνέψει και το ίδιο. Και στη συνέχεια ο κίνδυνος αυτός θα επεκταθεί και στα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.

Οι πολιτικοί μας, και ιδιαίτερα ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, σε περίπτωση που δεν το θυμούνται, θα πρέπει να ανασύρουν στη μνήμη τους ότι τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα ως αντίτιμο ποταμών αίματος που έχυσαν οι Έλληνες στα βουνά της Ηπείρου, στα οχυρά της Γραμμής Μεταξά, στη Μάχη της Κρήτης και στην Εθνική Αντίσταση.

Και αναφέρθηκα ειδικά στον πρωθυπουργό γιατί ο πατέρας του, αείμνηστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ήταν ένας από αυτούς που πολέμησαν στο ηρωικό Έπος του ’40 ως έφεδρος αξιωματικός.

Και τώρα, ως αποτέλεσμα της ολιγωρίας των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών, κινδυνεύουμε να χάσουμε αυτό για το οποίο πληρώσαμε βαρύ φόρο αίματος και να το κερδίσει μια χώρα που δεν έριξε ούτε μια σταγόνα αίματος για να αντιμετωπιστεί η μεγαλύτερη απειλή που αντιμετώπισε η ανθρωπότητα: ο χιτλερικός ναζισμός.

Αυτό θα πρέπει να έχουν υπ’ όψιν οι πολιτικοί μας, ότι, όταν καλούμαστε να υπερασπιστούμε τα Δωδεκάνησα, στην ουσία καλούμαστε να υπερασπιστούμε το αίμα που έχυσαν οι πρόγονοί μας.