Το να ονειρεύονται το μέλλον της πόλης τους οι νέοι, είναι το ιδανικότερο για το μέλλον ενός τόπου, μιας χώρας, ενός έθνους!

Πόσο μάλλον, όταν πρόκειται για τη Θράκη, την Ξάνθη, όπου οι νέοι φεύγουν σε άλλα μέρη να βρουν την επαγγελματική τους τύχη, την κοινωνική καταξίωση και αναγνώριση.

Η Κορίνα Αθανασιάδου λοιπόν και η συμφοιτήτριά της Σουγκούρογλου Αννα, δύο Αρχιτεκτόνισσες του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ονειρεύονται έναν πολυχώρο φιλοξενίας και συνύπαρξης νέων και ηλικιωμένων, σε ένα φυσικό περιβάλλον ιδιαίτερου κάλλους, που αν αναδειχθεί έτσι όπως έχει σχεδιαστεί απο τις νέες επιστήμονες, αν μη τι άλλο θα είναι ένα ακόμη στολίδι στην “Κυρά της Θράκης”, την Ξάνθη!

Είναι το μοναδικό άραγε “δίδυμο” του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, που έχει να δείξει την υπέροχη επιστημονική του δουλειά;

Οχι βέβαια! Το Πανεπιστήμιο της Θράκης, αν και αποψιλωμένο, έχει να δείξει στα 40 και πλέον χρόνια του, σε όλα τα λειτουργούντα τμήματά του, επιτυχίες, που φιγουράρουν στα επιστημονικά forum σε παγκόσμια κλίμακα.

Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΙΔΕΑ

Αλλά ας επιστρέψουμε στα παιδιά μας, στις αρχιτεκτόνισσες που σχεδίασαν ένα έργο του μέλλοντος, στο πλαίσιο παρουσίασης της διπλωματικής τους εργασίας.

Σύμφωνα με όσα αναφέρουν στην τεχνική περιγραφή τους, το κτιριακό συγκρότημα “Thetreelifeco-housing”, βρίσκεται στην πόλη της Ξάνθης, δίπλα στις όχθες του ποταμού Κόσυνθου. Η περιοχή μελέτης θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως στρατηγική τοποθεσία, καθώς βρίσκεται πολύ κοντά στην καρδιά της πόλης, ενώ ταυτόχρονα έχει άμεσο διάλογο με την παλιά πόλη της Ξάνθης.

Η αρχική ιδέα για το συγκρότημα μεικτής χρήσης φοιτητών και ηλικιωμένων «γεννήθηκε» ως ανάγκη μια νέας πρότασης «ενεργοποιήσης» τόσο των φοιτητών  όσο και των ηλικιωμένων σε μια καθημερινή μορφή συνύπαρξης και αλληλεπίδρασης.

Οι επιλεγμένες χρήσεις αφορούν τη στέγαση (συλλογική στέγαση με δημόσιο χαρακτήρα), τον πολιτισμό (εργαστήρια, εκθέσεις, συλλογικές δραστηριότητες, κηπουρική) και την εκπαίδευση (βιβλιοθήκη, αίθουσα ανάγνωσης, εργαστήρια, γυμναστήριο).

Εξίσου βασικό μέλημα ήταν ο σεβασμός του περιβάλλοντος και ως εκ τούτου έχει γίνει μια προσπάθεια να τηρηθούν ορισμένες βασικές αρχές του βιοκλιματικού σχεδιασμού.

Το συγκρότημα έχει αναπτυχθεί σε δύο βασικούς άξονες και περιλαμβάνει 41 δωμάτια που έχουν αναπτυχθεί σε δύο επίπεδα και ανεξάρτητη loft. Οι όγκοι του κτιρίου αναπτύσσονται συνολικά σε τέσσερα επίπεδα: υπόγειο, ισόγειο, Α και Β. Όροφο.

Η κεντρική ιδέα του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού χαρακτηρίζεται από το διαχωρισμό του κυρίως όγκου σε δύο βασικές ενότητες που αναπτύσσουν διάλογο μεταξύ τους και εν μέσω αυτών απλώνεται ο πυρήνας- καρδιά του συγκροτήματος, δημιουργώντας ένα κομβικό σημείο συνάντησης και κοινωνικοποίησης.

Αυτή η πλατεία βρίσκεται στο υπόγειο επίπεδο, ενώ στο ισόγειο υπάρχει ένα δίκτυο διαδρόμων που οδηγεί στο παρατηρητήριο αλλά και σε μικρότερες διαδρομές. Η πλατεία διαμορφώνεται σε υψομετρική υποβάθμιση σε σχέση με τον περιβάλλοντα αστικό χώρο, αλλά ακολουθώντας το τοπικό ανάγλυφο μέσω αναβαθμών και στα δύο μέτωπα.

Η δημόσια λειτουργία της ενισχύεται από δημόσιους χώρους συγκέντρωσης. Το δίκτυο διαδρόμων παραλαμβάνει τις ροές των πεζών και των κατοίκων συνεπίπεδα με τον περιβάλλοντα αστικό χώρο, ενισχύοντας τη διάσχιση του όγκου του κτιρίου και τη διασύνδεση με τα περιφερειακά δίκτυα κυκλοφορίας των πεζών.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυτική όψη, όπου με την προσθήκη μιας δεύτερης πρόσοψης μπροστά από τον κύριο όγκο προσφέρεται η απαραίτητη σκίαση και προστασία δημιουργώντας ένα παιχνίδι μεταξύ φωτός και σκιάς. Τα μεγάλα ανοίγματα του συγκροτήματος που διαθέτουν οι χώροι των loft τοποθετήθηκαν με προσανατολισμό προς το ποτάμι για απρόσκοπτη θέα.

Με τη χρήση φωτοβολταϊκών συστημάτων γίνεται προσπάθεια να εξασφαλιστεί ένα ποσοστό ενεργειακής κάλυψης του συγκροτήματος. Με την απλοποίηση των επιλογών ως προς τα υλικά επενδύσεων επιχειρείται η πρόσδοση ενός ήρεμου και απόλυτα αρμονικού αποτελέσματος, όπου ακόμα και τα υλικά συμβιώνουν με επιτυχία.

Η αισθητική προσέγγιση εξωτερικά επιδίωξε να έχει το ίδιο λεξιλόγιο με την εσωτερική προσέγγιση, έτσι ώστε οι χώροι να μπορούν να επικοινωνούν. Η χρήση του ξύλου ως βασικού επενδυτικού στοιχείου σε συνδυασμό με τους γήινους τόνους που επιλέγονται στη διακόσμηση θεωρούνται στοιχεία ικανά για να παρέχουν μια αίσθηση ηρεμίας και ευεξίας.

Ολόκληρη η διπλωματική εργασία όπως παρουσιάστηκε απο τις δύο απόφοιτες αρχιτεκτόνισσες, μπορείτε να την απολαύσετε εκτός του βίντεο και σε αυτό το σύνδεσμό: