Είναι αλήθεια ότι η κακή αρχή έγινε με έναν προπονητή που δεν ήξερε τι σημαίνει ελληνικό πρωτάθλημα και δη αυτό της Β’ Εθνικής. Ο λόγος για την ομάδα της Ξάνθης, που μετά απο 31 ολόκληρα χρόνια βρέθηκε στην δεύτερη κατηγορία, εντελώς διαλυμένη, με απόφαση της παραιτηθείσας διοίκησης Πιαλόγλου και πουλήθηκε στον Ελληνο-Αυστραλό επιχειρηματία Bill Papas, έχοντας στενούς συνεργάτες του, Διευθύνων Σύμβουλος: Τάσος Γιαμουρίδης, Αντιπρόεδρος: Φάνης Ουζουνίδης και μέλη τους Χρήστο Καραγκιοζέλη, Ανδρέα Γκλαβίνη, Μάκη Τζάτζο, Σοφία Ψωμά. Βεβαίως πάντα και με την παρουσία του έμπειρου μανατζερ Ανέστη Τσετινέ.

Ο μεγαλομέτοχος ομογενής, διάλεξε ανθρώπους που γνώριζε και πίστευε ότι θα μπορέσει να φέρει την ομάδα εκεί που της αξίζει ιστορικά, με την επιλογή του προπονητή Πόποβιτς, να μην τον δικαιώνει!

Ετσι, φτάσαμε στην εποχή του Μπάμπη Τεννέ, του πολύπειρου τεχνικού στο ελληνικό ποδόσφαιρο και πολύ περισσότερο στην Β’ Κατηγορία του Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου. Ανθρώπου, που ξέρει πως θα στήσει μία ομάδα εξ’ αρχής σε έναν αντίπαλο και πως θα διαμορφώσει το παιχνίδι προκειμένου να πετύχει το στόχο του.

Ο ερχομός του, είναι αλήθεια ότι έφερε και αποτελέσματα και αλλαγή νοοτροπίας και ψυχολογίας στους παίκτες της Ξάνθης.

Ομως, το κακό είχε γίνει απο την χαμένη αγωνιστική περίοδο με Πόποβιτς, καθώς και οι επιλογές ποδοσφαιριστών έγιναν με βάση τα δικά του πλάνα και ελάχιστες με τις ανάγκες του πρωταθλήματος που θα αγωνίζονταν η ομάδα.

Αυτό φάνηκε, μόλις ο Μπάμπης Τεννές, χρειάστηκε να λειτουργήσει με αυτό το δυναμικό, απέναντι σε ομάδες με διαφορετικό χαρακτήρα και προφίλ και διαφορετική νοοτροπία.

Αν ήταν απο την αρχή στον πάγκο ο Μπάμπης Τεννές, η Ξάνθη σίγουρα θα ήταν στις δύο πρώτες θέσεις, αν όχι πρώτη και με μεγάλη διαφορά απο το δεύτερο. Διότι και άλλες μεταγραφές θα είχαν γίνει και άλλη τακτική προετοιμασίας και σχεδιασμού θα είχε πραγματοποιηθεί.

Σήμερα, η ομάδα δείχνει να μην μπορεί να προσαρμοστεί σε όλες τις συνθήκες. Οι παίχτες της δεν έχουν όλα εκείνα τα εφόδια για να ανταπεξέλθουν σε ένα δύσκολο πρωτάθλημα, όπως αυτό της Super League 2.

Και ακόμη αν φταίνε οι διαιτησίες που “σφυρίζουν” παιχνίδια της ομάδας, τούτο δεν σημαίνει ότι αν η ομάδα είχε άλλες δυνατότητες, δεν θα κατάφερνε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Αυτά ως προς την πραγματικότητα, τουλάχιστον όπως υποκειμενικά μπορεί να αποτυπώσει ο γράφων.

Για το μέλλον, οδεύοντας στη λήξη του πρωταθλήματος, η Ξάνθη έχει έναν μόνο σκοπό: να ανέβει κατηγορία πάση θυσία και να επιστρέψει στα “σαλόνια” των μεγάλων του Ελληνικού Ποδοσφαίρου.

Οι ενδείξεις, εκτός σοβαρού απροόπτου δίνουν θετικά μηνύματα και όλοι μπορούν να ελπίζουν στο “θαύμα”, γιατί μετά απο τόσο χαμένο χρόνο με Πόποβιτς και άστοχες μεταγραφές, μόνο ένα θαύμα θα φέρει την ομάδα στην μεγάλη κατηγορία.

Προσήλωση στο στόχο, συμπαράσταση απο τους φιλάθλους έστω και εκτός κερκίδας, σοβαρότητα και σύνεση θα φέρουν αυτό που η Θράκη θέλει για τον ποδοσφαιρικό της εκπρόσωπο: Την άνοδο!