Δύο χρόνια συμπληρώνονται από την ανάληψη των καθηκόντων του Χριστόδουλου Τοψίδη ως Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Ο εκ Έβρου καταγόμενος πολιτικός διεκδίκησε με πάθος τη θέση, επικρατώντας του προκατόχου του Χρήστου Μέτιου, ο οποίος από τότε έχει περιορισμένη πολιτική παρουσία στην περιφέρεια.
Η απουσία οργανωμένης αντιπολίτευσης φαίνεται να δίνει στον Τοψίδη ευρύ περιθώριο χειρισμών. Παράλληλα, παρατηρείται η ανάδειξη στελεχών με στενούς δεσμούς στο Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής σε θέσεις ευθύνης – μια επιλογή που προκαλεί συζητήσεις για την ισορροπία και τα κριτήρια επιλογής συνεργατών.
Στο ενεργητικό του Περιφερειάρχη καταγράφονται η συστηματική παρουσία του σε όλες τις πόλεις της Περιφέρειας, η έμφαση στην τουριστική προβολή μέσω οργανωμένων καμπανιών και η προώθηση σημαντικών έργων υποδομής.
Ωστόσο, δεν λείπουν και τα αρνητικά σημεία. Η εμφανής προτίμηση στον Έβρο – γεννέτειρα του Τοψίδη – σε σχέση με άλλες περιοχές δημιουργεί εντυπώσεις και παράπονα. Ιδιαίτερα προβληματική θεωρείται η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού για την ανάπτυξη των νησιών Θάσου και Σαμοθράκης. Επίσης, η αυξημένη παρουσία αμερικανικών δυνάμεων στην Αλεξανδρούπολη δεν φαίνεται να έχει αποδώσει ανταποδοτικά οφέλη για το σύνολο της Περιφέρειας, γεγονός που οξύνει τις υπάρχουσες ανισότητες.
Βεβαίως, δύο χρόνια δεν επαρκούν για οριστικές κρίσεις. Ο Τοψίδης έχει μπροστά του άλλα τρία χρόνια – αρκετό χρονικό διάστημα για να διορθώσει πορείες και να ανατρέψει τυχόν αρνητικές εντυπώσεις.
Η ερώτηση παραμένει: Θα το πράξει;
Π.Β.Π.
