Στη Θάσο, λοιπόν, έβρεξε. Όχι κάτι εξωπραγματικό, όχι «βιβλική καταστροφή». Μία δυνατή νεροποντή — από αυτές που η φύση ρίχνει κάθε τόσο για να μας θυμίζει ότι υπάρχει.
Και ξαφνικά, δρόμοι άρχισαν να ξεφλουδίζουν, άσφαλτοι να «σηκώνονται» σαν παλιά χαλιά, ρέματα να μετατρέπονται σε κατηφόρες express και οι κάτοικοι να κοιτάζουν γύρω τους, αναρωτώμενοι αν ζουν το ίδιο έργο για δέκατη φορά.
Και κάπου εκεί ακούγεται η ερώτηση που πλανάται πάνω από το νησί σαν σύννεφο πριν την καταιγίδα:
«Μα πού πήγαν όλα αυτά τα έργα που πληρώθηκαν;»
Γιατί, ξέρετε, όταν ο δρόμος διαλύεται με την πρώτη βροχή, δεν φταίει ούτε η ADEL, ούτε ο “στρατηγός άνεμος”, ούτε οι «ασυνήθιστες ποσότητες νερού».
Φταίνε οι ποσότητες προχειρότητας.
Φταίνουν οι κακοτεχνίες που θάβονται κάτω από μία στρώση ασφάλτου, ίσα-ίσα για να βγει η φωτογραφία στο Facebook με το caption «Ένα ακόμα έργο ολοκληρώθηκε».
Και μετά;
Μετά, όταν το οδόστρωμα σπάει σαν φρυγανιά, οι αναθέσεις «σε γνωστούς εργολάβους» μοιάζουν να εξηγούν πολλά.
Αλλά μη στεναχωριέστε.
Θα βγει ανακοίνωση.
Κάτι σαν:
– «Τα φαινόμενα ήταν ακραία».
– «Δρομολογούμε παρεμβάσεις».
– «Προτεραιότητά μας η ασφάλεια των πολιτών».
Εν τω μεταξύ, οι πολίτες κάνουν πάρτι μέσα στη λάσπη και προσπαθούν να φτάσουν στα σπίτια τους πηδώντας από πλάκα ασφάλτου σε πλάκα ασφάλτου, λες και συμμετέχουν σε reality «Survivor – Έκδοση Ποταμιάς».
Το πιο ωραίο;
Μερικοί ακόμα απορούν γιατί οι κάτοικοι είναι εξοργισμένοι.
Ίσως γιατί όταν σου λένε επί χρόνια «θα θωρακίσουμε το νησί» και τελικά το μόνο που θωρακίζεται είναι… οι εργολαβίες, ε, κάτι δεν κολλάει.
Αγαπητοί Δήμαρχοι, Αντιδήμαρχοι, Τεχνικές Υπηρεσίες και λοιποί «αρμόδιοι»:
Να χαίρεστε τα έργα σας.
Αυτά που άντεξαν μέχρι την πρώτη νεροποντή.
Αυτά που τα βλέπει όλη η Θάσος – τώρα πια, που έχουν ξεθάψει όλη την αλήθεια.
Γιατί η ADEL δεν κατέστρεψε τίποτα.
Απλώς ξεσκέπασε αυτά που προσπαθούσατε να κρύψετε.
