Οι μπύρες στην πολιτική…

Σε μια αποκάλυψη που μύρισε έντονα… δικομματισμό παλαιάς κοπής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πέταξε την ατάκα ότι θα έπινε άνετα μια μπίρα με τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Γιατί, όπως φαίνεται, μπορεί να αλλάζουν οι εποχές, αλλά κάποια ραντεβού είναι καρμικά. Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ: χώρισαν, ξαναβρέθηκαν, τσακώθηκαν, αλλά στο τέλος πάντα κάπου συναντιούνται — έστω και στο μπαρ.

Ο πρωθυπουργός μίλησε για «προσωπική γνωριμία» και «ανθρώπινη διάσταση», προκαλώντας ένα μικρό déjà vu σε όσους θυμούνται ότι αυτή η ανθρώπινη διάσταση συνήθως ξεκινά με μπίρα και καταλήγει με «ευρεία συναίνεση».

Άλλωστε, όταν έχεις κοινό ακροατήριο, κοινές αγωνίες και κοινούς πρώην ψηφοφόρους, τι πιο φυσικό από το να τσουγκρίσεις ποτήρια;

Η εικόνα είναι σχεδόν κινηματογραφική: μπλε και πράσινο στο ίδιο τραπέζι, χωρίς κάμερες, χωρίς συνθήματα, μόνο με το άγχος μην τους πετύχει κανένας και αρχίσουν τα σενάρια περί «γεφυρών».

Γιατί στην ελληνική πολιτική, ακόμα και η μπίρα μπορεί να θεωρηθεί πρόβα συνεργασίας.

Και φυσικά, ο πρωθυπουργός μίλησε για τις γιορτές, τη χαρά, τη δύναμη που μας δίνουν οι άνθρωποι γύρω μας. Λογικό. Γιατί αν κάτι έχει αποδείξει η ιστορία, είναι ότι Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ αντλούν δύναμη ο ένας από τον άλλον — ειδικά όταν τα ποσοστά πιέζουν και οι αναμνήσεις βολεύουν.

Το μόνο πραγματικό ερώτημα είναι αν η μπίρα θα ήταν light ή κανονική. Αν και, όπως ξέρουμε, όταν τα πράγματα σοβαρεύουν, όλοι προτιμούν την κλασική.

Π.Β.Π.