Μπορεί τα φώτα της δημοσιότητας να έπεσαν πάνω στην Κρήτη —δικαίως, αφού εκεί φαίνεται να εντοπίστηκε ο μεγαλύτερος όγκος των “μαϊμού” επιδοτήσεων— όμως, όπως πάντα συμβαίνει στα μεγάλα ελληνικά σκάνδαλα, η ιστορία δεν σταματά ποτέ σε ένα νησί.
Η αποκάλυψη ότι και στην Ανατολική Μακεδονία & Θράκη εντοπίστηκαν μέλη του ίδιου κυκλώματος, έστω κι αν αριθμητικά είναι λιγότερα, λειτουργεί σαν υπενθύμιση:
το δέντρο της απάτης έχει μακρύ ρίζωμα.
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα αναλύσεις, στην περιοχή εντοπίστηκαν αρκετά “ύποπτα” ΑΦΜ που λάμβαναν επιδοτήσεις χωρίς αντίκρισμα. Κι αν αυτά είναι όσα ήδη βγήκαν στο φως, όλοι παραδέχονται χαμηλόφωνα ότι δεν είναι τα μόνα. Μοιάζει περισσότερο με το πρώτο στρώμα ενός κρεμμυδιού που όσο το ξεφλουδίζεις, τόσο περισσότερο «δακρύζεις».
Και φυσικά, η υπόθεση απέχει πολύ από το να κλείσει. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συνεχίζει την έρευνα, με εντολή να ξετυλίξει το κουβάρι όπου κι αν οδηγεί. Κι αυτό ακριβώς είναι που τρομάζει κάποιους: ότι το κουβάρι δεν περιορίζεται σε μια Περιφέρεια, ούτε σε λίγους επιτήδειους που «είδαν φως και μπήκαν».
Αντίθετα, υποδηλώνει ένα ευρύτερο πλέγμα ανθρώπων, πιθανώς διασυνδεδεμένων, που γνώριζαν ακριβώς πώς να αξιοποιούν τα κενά του συστήματος. Και βέβαια, για να ανθίσει ένα τέτοιο κύκλωμα, δεν φτάνουν μόνο οι “εφευρετικοί” αγρότες-μαϊμού. Κάποιοι τούς άνοιξαν την πόρτα. Κάποιοι έκλεισαν τα μάτια. Κάποιοι άλλοι… ίσως και τις κουρτίνες.
Η ΑΜΘ, λοιπόν, μπορεί να μην είχε τον «όγκο» της Κρήτης, αλλά είχε παρουσία. Και το σημαντικότερο:
η παρουσία αυτή καταρρίπτει το αφήγημα ότι πρόκειται για ένα τοπικό ή μεμονωμένο φαινόμενο.
Ίσα–ίσα, δείχνει πως το σκάνδαλο έχει πανελλαδική διαστρωμάτωση — ένα μωσαϊκό μικρών και μεγάλων “παραγωγών” επιδοτήσεων που δεν παρήγαγαν ποτέ τίποτα άλλο πέρα από ευρώ.
Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι ποιοι πιάστηκαν, αλλά ποιοι δεν έχουν ακόμη αποκαλυφθεί.
Π.Β.Π.
