Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Βαλκανιόλογος – Δημοσιογράφος

Σε μία εποχή που οι συγκυρίες σε τοπικό επίπεδο αναδεικνύουν τις δυνατότητες αλλά και τις αδυναμίες των ΟΤΑ θα περίμενε κανείς ότι η Ροδόπη θα βρισκόταν στη φάση που θα μετατρεπόταν σε “στρατηγείο ανάπτυξης”.

Ο Δήμος Μαρωνείας-Σαπών έχοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα υποστεί τις συνέπειες απο τη λειτουργία του “Καλλικράτη”αλλά και την απουσία ευαφάνταστων πολιτικών εκπροσώπων των Μαρωνιτών “ακούγεται” μόνον για λόγους δημοσίων σχέσεων δημάρχων και βουλευτών.

Για άλλη μία χρονιά χάνεται η ευκαιρία για τουριστική ανάπτυξη με το μεγαλύτερο παραλιακό μέτωπο της Ροδόπης να μην είναι σε θέση να υποδεχθεί επισκέπτες και τουρίστες όπως επιβάλλουν οι σύγχρονες απαιτήσεις του τουρισμού.

Τα λιμάνια Ιμέρου και Αγίου Χαραλάμπους παρουσιάζουν μία εικόνα απόλυτης εγκατάλειψης ενώ οι υποδομές της περιοχές έχουν από καιρό εγκαταλειφθεί απο τους αρμοδίους.

Η διαχείριση της πανδημίας στην περιοχή αφήνει πολλά ερωτηματικά για την αποτελεσματικότητα της διοίκησης του κ. Ντ. Χαριτόπουλου, ειδικά αν σκεφθούμε τις παλλινωδίες του Δημάρχου για την λειτουργία των λαϊκών αγορών και την καθυστηρημένη (?) υιοθέτηση μέτρων προστασίας των δημοτών.

Ο σημερινός Δήμαρχος Μαρωνείας-Σαπών οφείλει σε αυτή τη φάση να κινείται πιο δυναμικά με βάση την δημογραφική/πληθυσμιακή σύνθεση του Δήμου του, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την ανάδειξη του Δήμου Μαρωνείας-Σαπών σε έναν κατ’ουσίαν “πολυκεντρικό δήμο”.

Αφορμή για το σημερινό σχόλιο στάθηκε η ανάρτηση του κ.Ευάγγελου Βαρνιτσιώτη, του πρώτου σε σταυρούς δημοτικού συμβούλου της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Όπως επισημαίνει ο κ. Ευ. Βαρνιτσιώτης πρόκειται για:

Επίπλαστο ενδιαφέρον ή πολιτική υποκρισία του κ. Δημάρχου;

Από τα πρώτα δημοτικά συμβούλια που είχα την τιμή να συμμετέχω ως δημοτικός σύμβουλος, αποδεχθήκαμε ομόφωνα την εισήγηση της νέας Δημοτικής Αρχής για ανακήρυξη του οικισμού της Μαρώνειας ως ιστορικής έδρας του Δήμου Μαρωνείας – Σαπών.

Ο κ. Χαριτόπουλος μάλιστα, προωθούσε κατηγορηματικά την άποψη ότι η έννοια “Ιστορική Έδρα του Δήμου”, δεν έχει μόνο ηθική διάσταση αλλά επιτρέπει στο Δημοτικό Συμβούλιο να συνεδριάζει στη Μαρώνεια, δίχως να παραβιάζεται ο κανονισμός από τον οποίο διέπεται. Μία σκέψη που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο διότι με τέτοια έμπρακτη έμφαση προβολής για το “Διαμάντι της Θράκης” εκπέμπεται ένας ισχυρός συμβολισμός με άμεσο θετικό αντίκτυπο στην τοπική οικονομία.

Να αναφέρουμε επίσης ότι στην Μαρώνεια υπάρχει σε δημοτικό κτίριο μία σύγχρονη αίθουσα συνεδριάσεων που δημιουργήθηκε επί θητείας κ. Ιωαννάκη.

Αλίμονο όμως… Λόγω εργασιών στο Δημοτικό κτίριο Σαπών και στο Συνεδριακό Σαπών, δεν είναι εφικτό να συνεδριάσει εκεί για το επόμενο 6μηνο ή χρόνο (όσο διαρκέσουν οι εργασίες) το Δημοτικό Συμβούλιο όπως γινόταν μέχρι πρότινος. Το αυτονόητο για μένα αλλά και για όλους θα ήταν ότι ο Δήμαρχος θα έπαιρνε την απόφαση ότι μέχρι το τέλος των εργασιών αυτών, το Δημοτικό Συμβούλιο θα συνεδριάζει στην Μαρώνεια.

Αντ’ αυτού όμως τελικά μας ζητά να εγκρίνουμε τη χρήση κτιρίου στη Σάπες που ανήκει στο “Σώμα Ελλήνων Οδηγών” με την μορφή χρησιδανείου, για να συνεδριάζει εκεί το Δημοτικό Συμβούλιο. Χωρίς μίσθωμα ΑΛΛΑ με την υποχρέωση ο Δήμος να το καλλωπίσει (βάψιμο-κάγκελα-ηλεκτρολογικά και άλλες εργασίες)!!!

Λοιπόν κ. Δήμαρχε; Καλή η επικοινωνία αλλά γιατί δεν πάμε και στην ουσία; Ποιος δεν θα ήταν υπέρ του αυτονόητου, να συνεδριάζει προσωρινά το Δημοτικό Συμβούλιο στην ιστορική έδρα του Δήμου μας; Γιατί να προτιμήσουμε να πληρώσουμε κι από πάνω για να μεταφερθούμε σε ένα ξένο ιδιοκτησιακά κτίριο; Επειδή απλώς είναι στις Σάπες;

Υ.Γ: Για να προλάβω κάποιους που θα μου αναφέρουν ότι ήδη στην Μαρώνεια έχουν γίνει διάφορα πράγματα που είχαν χρόνια να γίνουν θα τους απαντήσω ότι αυτο οφείλεται καθαρά και ΜΟΝΟ στην αξιοσύνη και στο φιλότιμο κάποιων συνεργατών του στην Δημοτική Αρχή, και ο νοών νοείτω…