Δύο εξελίξεις κυριάρχησαν το 2025 στο πολιτικό σκηνικό της Τουρκίας και αναμένεται να συνεχίσουν να διαμορφώνουν τις εξελίξεις και το 2026:
οι εκτεταμένες διώξεις κατά της αντιπολίτευσης και ειδικά του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) και η ιστορική διαδικασία αφοπλισμού και αυτοδιάλυσης του PKK.
Οι δύο αυτές παράλληλες διεργασίες αποτυπώνουν με σαφήνεια την αντίφαση της σημερινής Τουρκίας: αυταρχική εσωτερική πολιτική διαχείριση, αλλά ταυτόχρονα δραστική αποκλιμάκωση σε ένα από τα μακροβιότερα ένοπλα μέτωπα της χώρας.
Μαζικές έρευνες κατά της αντιπολίτευσης – Η υπόθεση Ιμάμογλου
Στις αρχές Μαρτίου 2025, ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, κορυφαίο στέλεχος του CHP, ανακοίνωσε άτυπα την πρόθεσή του να διεκδικήσει την προεδρία στις εκλογές του 2028. Εκείνη τη στιγμή, αναλυτές εντός και εκτός Τουρκίας τον θεωρούσαν τον ισχυρότερο αντίπαλο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Λίγες ημέρες αργότερα, το Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης ακύρωσε το πανεπιστημιακό του πτυχίο, επικαλούμενο διαδικαστικές αμφιβολίες σχετικά με μετεγγραφή του από πανεπιστήμιο των κατεχόμενων εδαφών της Κύπρου τη δεκαετία του 1990. Η απόφαση αυτή έθεσε σε αμφισβήτηση τόσο την παραμονή του στη δημαρχία όσο και τη δυνατότητά του να είναι υποψήφιος πρόεδρος.
Στις 19 Μαρτίου, μόλις μία ημέρα μετά, ο Ιμάμογλου συνελήφθη μαζί με δεκάδες στελέχη του δήμου στο πλαίσιο μεγάλης έρευνας για διαφθορά στον Μητροπολιτικό Δήμο Κωνσταντινούπολης. Οι συλλήψεις προκάλεσαν τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην Τουρκία από το 2013. Επιβλήθηκαν απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, δεκάδες διαδηλωτές συνελήφθησαν, ενώ μεταξύ των δημοσιογράφων που στοχοποιήθηκαν ήταν και ο ανταποκριτής του BBC Mark Lowen, ο οποίος απελάθηκε.
Η διεθνής αντίδραση υπήρξε έντονη. Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και οργανισμοί εξέφρασαν ανησυχία για την κατάσταση του κράτους δικαίου. Ο πρόεδρος του CHP Özgür Özel καταδίκασε τις συλλήψεις, ξεκίνησε μαζικές εβδομαδιαίες συγκεντρώσεις και επανεξελέγη σε έκτακτο συνέδριο του κόμματος.
Το καλοκαίρι, οι διώξεις κλιμακώθηκαν: συνελήφθησαν δήμαρχοι μεγάλων πόλεων όπως τα Άδανα, το Αντίγιαμαν, η Αττάλεια και ο δήμος Σίλε της Κωνσταντινούπολης, ενώ μεταξύ των κρατουμένων βρέθηκε και ο πρώην δήμαρχος Σμύρνης Τουντς Σογιέρ.
Το φθινόπωρο η πίεση πήρε θεσμικό χαρακτήρα: δικαστήριο ακύρωσε την κομματική διάσκεψη του CHP στην Κωνσταντινούπολη, απομάκρυνε την τοπική ηγεσία και διόρισε διαχειριστή (σύνδικο). Ακολούθησαν συγκρούσεις με την αστυνομία και νέα έκτακτα συνέδρια.
Τον Νοέμβριο, οι εισαγγελικές αρχές ζήτησαν ποινή σχεδόν 2.400 ετών φυλάκισης για τον Ιμάμογλου. Το CHP χαρακτήρισε την υπόθεση «καθαρά πολιτική», ζητώντας μάλιστα η δίκη να μεταδοθεί ζωντανά από την κρατική τηλεόραση TRT – αίτημα που απορρίφθηκε.
Μπαίνοντας στο 2026, δεκάδες στελέχη της αντιπολίτευσης παραμένουν προφυλακισμένα, ενώ εκκρεμεί και η κρίσιμη δικαστική απόφαση για το ενδεχόμενο ακύρωσης του συνεδρίου του CHP.
«Τουρκία χωρίς τρομοκρατία»: Το τέλος του ένοπλου PKK
Παράλληλα με τις διώξεις, εκτυλίσσεται μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις στη σύγχρονη τουρκική ιστορία: η διάλυση του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).
Τον Οκτώβριο του 2024, ο εθνικιστής κυβερνητικός εταίρος Devlet Bahçeli απηύθυνε απροσδόκητα έκκληση στον φυλακισμένο ηγέτη του PKK Abdullah Öcalan να καλέσει σε κατάθεση όπλων. Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν δέκα χρόνια, αντιπροσωπεία του φιλοκουρδικού κόμματος DEM επισκέφθηκε τον Οτσαλάν στις φυλακές του Ιμραλί.
Τον Μάιο του 2025, το PKK ανακοίνωσε επίσημα την αυτοδιάλυσή του, βάζοντας τέλος σε πάνω από 40 χρόνια ένοπλης σύγκρουσης, που κόστισε τη ζωή σε περισσότερους από 50.000 ανθρώπους.
Ακολούθησε:
-
σταδιακός αφοπλισμός,
-
τελετές παράδοσης όπλων στο Βόρειο Ιράκ,
-
πλήρης αποχώρηση μαχητών από τουρκικό έδαφος,
-
σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για το νομικό πλαίσιο της μετάβασης.
Τον Νοέμβριο, τρεις Τούρκοι βουλευτές επισκέφθηκαν τον Οτσαλάν στη φυλακή, σε μια κίνηση που χαρακτηρίστηκε «ιστορική». Ταυτόχρονα, αυξάνονται οι φωνές –εντός και εκτός Τουρκίας– που ζητούν την αποφυλάκισή του.
Πολιτικός απολογισμός και κίνδυνοι για το 2026
Η Τουρκία εισέρχεται στο 2026 με μια βαθιά πολιτική αντίφαση:
-
Από τη μία πλευρά, η αντιπολίτευση αποδυναμώνεται μέσω δικαστικών διώξεων, συλλήψεων και θεσμικών παρεμβάσεων.
-
Από την άλλη, η χώρα καταγράφει τον τερματισμό της μακροβιότερης ένοπλης σύγκρουσης στην ιστορία της.
Το κρίσιμο ερώτημα για το επόμενο έτος είναι αν ο αφοπλισμός του PKK θα συνοδευτεί από ουσιαστικές πολιτικές μεταρρυθμίσεις και δημοκρατική εξομάλυνση ή αν θα περιοριστεί σε μια καθαρά «ασφαλιστική» διαχείριση, χωρίς λύση στο κουρδικό σε πολιτικό επίπεδο.
Την ίδια στιγμή, ενδεχόμενες βαριές καταδίκες κορυφαίων στελεχών του CHP θα μπορούσαν να οδηγήσουν την Τουρκία σε μια περίοδο έντονης πολιτικής πόλωσης και αμφισβητούμενης θεσμικής νομιμότητας, με άμεσες επιπτώσεις και για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
