Πολύ πριν καθίσει στον θώκο του Περιφερειάρχη ΑΜ-Θ και αναλάβει τη διαχείριση εκατομμυρίων ευρώ δημόσιου χρήματος —ακόμα και πριν από την εποχή του Επιμελητηρίου—, ο Χριστόδουλος Τοψίδης φαίνεται πως είχε εντελώς διαφορετικές οικονομικές συνήθειες.
Πληροφορίες που φτάνουν στη στήλη όχι μόνο από τον Έβρο, αλλά και από ευρύτερους κύκλους της Βόρειας Ελλάδας, κάνουν λόγο για μια περίοδο όπου οι οικονομικές διευκολύνσεις από φίλους και γνωστούς ήταν συχνό φαινόμενο. Το πρόβλημα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, δεν ήταν τόσο το να ζητηθούν τα χρήματα, όσο η… επιλεκτική αμνησία όταν ερχόταν η ώρα της επιστροφής. Χρειάζονταν επίμονες οχλήσεις, μήνες καθυστερήσεων και αρκετή δυσαρέσκεια για να κλείσουν ανοιχτοί λογαριασμοί —ενώ ψίθυροι επιμένουν ότι ορισμένες παλιές υποχρεώσεις παραμένουν ακόμη μετέωρες.
Σήμερα, βέβαια, οι καιροί άλλαξαν: οι επιχειρηματικές δραστηριότητες (με τις γνωστές υποθέσεις γύρω από τις τουριστικές βίζες), οι στρατηγικές διασυνδέσεις και η απόλυτη εξουσία στην Περιφέρεια προσφέρουν οικονομική άνεση και ισχύ.
Είναι όμως οξύμωρο —για να μην πούμε προκλητικό— ένας ισχυρός παράγοντας να εμφανίζεται «άπλας» με το δημόσιο ταμείο, αλλά να αφήνει εκτεθειμένους ανθρώπους που του έβαλαν πλάτη όταν δεν ήταν “κανένας”.
Η έξωθεν καλή μαρτυρία δεν χτίζεται με δελτία τύπου και αξιώματα, κ. Περιφερειάρχη, αλλά με καθαρά χέρια και κλεισμένους παλιούς λογαριασμούς.
Π.Β.Π.
(σ.σ. οι πληροφορίες μας δεν επιδέχονται διάψευση.)