*Γράφει ο Παναγιώτης Πεντζουρίδης, Δημοσιογράφος – Εκδότης Thracenews.gr | Θρακικό Πρακτορείο Ειδήσεων
Η ανακοίνωση της Πρεσβείας του Ισραήλ για τη δωρεά σύγχρονου τεχνολογικού εξοπλισμού στο Πρότυπο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο–Λύκειο Ξάνθης στάθηκε αρκετή για να ανασύρει για πολλοστή φορά στην ελληνική δημόσια σφαίρα το γνώριμο σύνδρομο του ιδεολογικού αναχωρητισμού. Αντί η είδηση να αντιμετωπιστεί με τη σοβαρότητα και την ικανοποίηση που αρμόζει στον εξοπλισμό μιας ακριτικής εκπαιδευτικής δομής, μετατράπηκε άμεσα σε πεδίο μικροπολιτικής τριβής και στείρας καταγγελίας.
Όποιες κι αν είναι οι αναλύσεις ή οι διαφωνίες του καθενός σχετικά με τη γεωπολιτική συγκυρία στη Μέση Ανατολή και τις στρατιωτικές ή διπλωματικές επιλογές του κράτους του Ισραήλ, η απόπειρα ταύτισης μιας θεσμικής εκπαιδευτικής χορηγίας με διεθνείς πολεμικές συγκρούσεις αποτελεί λογικό και ηθικό άλμα. Μια δωρεά υπολογιστών και διαδραστικών συστημάτων προς ένα ελληνικό δημόσιο σχολείο έχει έναν και μοναδικό σκοπό: την ποιοτική αναβάθμιση της καθημερινότητας των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Δεν αποτελεί δήλωση εξωτερικής πολιτικής των ανήλικων μαθητών, ούτε νομιμοποίηση κυβερνητικών πρακτικών ξένων κρατών. Αποτελεί απτή επένδυση στη γνώση.
Το γεγονός αποκτά ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα αν αναλογιστεί κανείς το γεωγραφικό και θεσμικό πλαίσιο. Η Θράκη αποτελεί μια ευαίσθητη, ακριτική περιφέρεια που έχει διαχρονική ανάγκη από ουσιαστικές, εξωστρεφείς κινήσεις, αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και ισχυρή παρουσία διεθνών θεσμών. Όταν διπλωματικές αποστολές επιλέγουν να καθιερώσουν θεσμικές δράσεις κοινωνικής ευθύνης ξεκινώντας από την Ξάνθη —σε συνεργασία μάλιστα με το αρμόδιο Υπουργείο Παιδείας—, η τοπική κοινωνία οφείλει να επιδεικνύει ωριμότητα και στρατηγική αντίληψη. Η καχυποψία απέναντι σε διεθνείς συνεργασίες μόνο απομόνωση και υστέρηση μπορεί να κομίσει σε μια περιοχή που δικαιούται να βρίσκεται στην πρωτοπορία των εκπαιδευτικών ευκαιριών.
Προκαλεί εύλογο προβληματισμό η στάση όσων επιχείρησαν να υψώσουν «τείχη» απέναντι στη συγκεκριμένη χειρονομία. Το Πρότυπο Εκκλησιαστικό Σχολείο Ξάνθης τελεί υπό την πνευματική αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης. Ούτε ο επιχώριος Μητροπολίτης, ούτε η επίσημη Πολιτεία διαπίστωσαν κάποιο κώλυμα ή σκοπιμότητα στη δωρεά. Αντιθέτως, αναγνώρισαν το αυτονόητο όφελος για τα παιδιά. Σε ποια βάση, λοιπόν, μια μερίδα εκπροσώπων επιχειρεί να ασκήσει ιδιότυπη «εξωτερική πολιτική», ακυρώνοντας τις επίσημες εγκρίσεις του Υπουργείου και τη στάση της τοπικής Εκκλησίας;
Η εκπροσώπηση των γονέων σε ένα σχολείο υπάρχει για να διεκδικεί καλύτερες υποδομές, σύγχρονες αίθουσες, θέρμανση και ψηφιακά εργαλεία για τα παιδιά — όχι για να λειτουργεί ως ιδεολογικό φίλτρο που επιλέγει ποια τεχνολογία είναι «καθαρή» αναλόγως της εθνικότητας του δωρητή. Οι προσωπικές πολιτικές πεποιθήσεις είναι απολύτως σεβαστές σε ατομικό επίπεδο, αλλά δεν μπορούν να ομηρεύουν το δημόσιο συμφέρον των μαθητών.
Τα σχολεία μας έχουν στερέψει από πόρους και υποδομές για να έχουν την πολυτέλεια να αρνούνται εκπαιδευτικά εργαλεία στο όνομα ενός άγονου δογματισμού. Όταν μια ξένη πρεσβεία τιμά την ιστορία του τόπου επενδύοντας στο μέλλον των μαθητών της Θράκης, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η μικροψυχία. Η σοβαρότητα μιας κοινωνίας κρίνεται από την ικανότητά της να διακρίνει το ουσιώδες από το πρόσκαιρο, και το ουσιώδες εδώ είναι ένα: τα παιδιά της Ξάνθης αξίζουν τον καλύτερο δυνατό εξοπλισμό.